Front właśnie dogonił Brada, który bardzo rozsądnie broni się żeglując szybkim ostrym baksztagiem lewego halsu prostopadle do linii frontu- jak najdłużej w silnym wietrze pchającym prawie prosto do mety. Gutek po stracie żagli pełnowiatrowych musi żeglować wyraźnym baksztagiem, a więc nie prosto z zachodnim wiatrem wolnym i trudnym wiatrem pełnym, a wyraźnie na SE na prawym halsie. Lewy hals i kierunek NE ustawiał by go pokornie w ogonku za Bradem, bez wielu opcji taktycznych. Idąc na SE walczy o silniejszy wiatr dla swoich mniejszych żagli.

Po dogonieniu przez front Brad  prawdopodobnie zrobi zwrot z wiatrem na prawy hals i krył będzie Gutka kopiując jego taktykę zbliżania się do silniejszego wiatru WNW i obchodzenia od południa ostatniego ośrodka blokady wyżowej przed metą.

Dalsze prognozy pokazują, że niż (N-poniżej) może podwieźć liderów w pobliże mety, a napływające w jego tylnej części zimne powietrze wzmocni cyrkulację wyżową pod Cape Town tworząc klin wyżowy z dość wyraźnym gradientem (zagęszczenie izobar = różnica ciśnień) dający dość silne wiatry i to wprost do celu.

KD

Bąbel wyżowy zimnego, nieruchawego powietrza (BW) wychodząc naprzeciw liderów zwolnił Brada i zmusza go do obchodzenia bezwietrznej strefy od zachodu. Na Gutka nie ma na szczęście tak dużego wpływu i odsuwając się na wschód zostawi mu swobodniejszą drogę.

Już jutro powinna się otworzyć droga dla obu żeglarzy na południe w stronę silniejszego wiatru związanego z nadchodzącym z zachodu głębokim niżem (N).

Potem już tylko wybór momentu do skrętu na wschód by jak najdłużej uciekać w wietrze N o optymalnej sile do prędkości łódki przed frontami ciepłym i chłodnym nadchodzącego niżu,  w rosnącym stanie morza (zafalowani) które dodatkowo skotłuje się po przejściu frontu chłodnego i skoku wiatru na W.

Czyli jazda bez trzymanki już blisko ryczących czterdziestek.

Pozdrawiam,

Krzysztof Dumara

„Wytwarza się bardzo ciekawa sytuacja : wyrzucone za frontem chłodnym niżu la Platy zimne powietrze polarne zaczyna osiadać tworząc samodzielny ośrodek wyżowy W,  który będzie się potem łączył z klinem wyżu św. Heleny H tworząc wcześniej niż prognozowano do tej pory blokadę wyżową.

Brad i Gutek nie mają według tej prognozy szans na przeskoczenie do umiarkowanych wiatrów zachodnich na południe od osi klina wyżu św. Heleny.

ta sama sytuacja na zdjęciu satelitarnym:

Ten układ potwierdza  zmniejszenie się prędkości Brada w porównaniu z Gutkiem. Jest szansa nadrobienia nieco dystansu, tym bardziej, że sytuacja potem staje się trudna (Patrz poniżej prognozę na dzisiejszą północ) ze słabymi wiatrami ze zmiennych kierunków wymagających ciągłego trymowania i podejmowania decyzji, a więc żelaznej kondycji fizycznej i psychicznej. Tych Gutkowi nie brakuje.

Przepraszam, że dopiero teraz, ale w nawale pracy pewne rzeczy wypadają z głowy choć nie powinny; Poniżej najnowsza analiza jaką dostałam od Krzysztofa. Jak można poczytać w licznych blogach z pokładów, wszyscy mają świadomość ryzyka związanego z „zakrętem”, a potencjalny zysk kusi, wiadomo.

„Sytuacja nie zmienia się specjalnie – trwa pościg i ustawianie się do obejścia wyżu św. Heleny.

Przedstawiam 2 mapki – aktualną i prognozowaną na 0600 UTC 4.11.2010 by można było porównać jak zmieniają się prognozy na krytyczny moment brania zakrętu w porównaniu z poprzednim opisem.

Należy podkreślić, że prognozy modelu GFS, na których oparte są prezentacje Ugrib i Passage Weather są bardzo dobre nad oceanem na 24 h, dobre na 48 więc można oprzeć na nich taktykę, jednak strategia na 3 dni i dłużej jest obarczona większym ryzykiem

pzdr

KD”